Kalino malino czerwona jagodo

“Kiedyś to ja miałam nogi” – wzdycha Józia. I nagle cztery stare, schorowane, zmęczone życiem baby przenoszą się w czasie. Poznajemy historię ich życia, ale przede wszystkim młodzieńczych miłości. Młodość i starość, dojrzałość i naiwność, męskość i kobiecość, radość i tęsknota – przeplatają się w pieśniach, wspomnieniach i muzyce, budujących tą ponadczasową opowieść. Gdy kobiety wrócą na swoje stałe miejsce na ławce przed chatą, będą znowu stare, ale wspomnienia dodadzą im sił, by przeżyć kolejny dzień.

Spektakl “Kalino malino czerwona jagodo” to kolorowa, radosna i wzruszająca opowieść o kurpiowskich kobietach, w której wiele współczesnych dziewczyn odnajdzie także fragmenty własnych historii.

Cztery młode aktorki: Aleksandra Grzelak, Olga Omeljaniec, Natalia Sikora i Diana Zamojska, grają osiem, a nawet 12 oddzielnych ról żeńskich i męskich. Perfekcyjnie realizują losy i tworzą charaktery rozmaitych osób, młodych i starych, wspominających to, co przeżyte, i układających sobie to, co przyszłe, na miarę marzeń.

Z tej sztuki bije magia tradycyjnego myślenia, ludzkiej szczerości i dobroci, jakie pozostały jeszcze w szczątkowej formie na polskiej wsi. To jedna z najbardziej wzruszających i niezwykłych realizacji teatralnych w ostatnim czasie, stworzona na podstawie badań etnograficznych prowadzonych na Kurpiowszczyźnie. Jeśli tak zgrany kwartet aktorek przetrwa i znajdzie odpowiedni repertuar, może się stać realną konkurencją dla znakomitej trupy aktorskiej Teatru Montownia. Spora część sukcesu przedstawienia wypływa z talentu autora scenariusza i reżysera, Igora Gorzkowskiego.

         „Żeńska Montownia”
Bronisław Tumiłowicz
Przegląd nr 43/28.10