Dzień, w którym V. dała mi do myślenia albo jak pozbyłam się prokrastynacji / taniec

Punktem wyjścia do pracy nad tym tanecznym spektaklem była próba znalezienia odpowiedzi na pytanie: na co przyjdzie jeszcze czas? Inspiracją dla poszukiwań stała się estetyka kampu.

nasz człowiek:

Aleksandra Bożek-Muszyńska

Tancerka, choreografka, performerka, twórczyni i wykonawczyni spektaklu „Księżycowo” w Teatrze Ochoty.

UWAGA: w spektaklu wykorzystywane są światła stroboskopowe

Także instruktor tańca współczesnego, trener biznesu, filolożka, uczestniczka wielu warsztatów i coachingów ruchowych. Od kilku lat prowadzi regularne zajęcia z tańca współczesnego i improwizacji, gimnastykę dla seniorów oraz tworzy autorskie choreografie i jest aktywna na polskiej scenie tańca i performansu. Stypendystka Alternatywnej Akademii Tańca 2015, 2016 i 2017 realizowanej przez Art Stations Foundation by Grażyna Kulczyk oraz Intensive Course w School For New Dance Development w Amsterdamie w 2015 roku. Od 2007 związana z warszawskim Teatrem „Mufmi” Anny Piotrowskiej, gdzie aktualnie jest koordynatorem do spraw artystycznych i instruktorem. Zdobywczyni wielu nagród w konkursach choreograficznych (m. in. The Best Solo 2014 za solo „I know №Thing” na międzynarodowym festiwalu Solo & Duo w Budapeszcie) i tanecznych. Jej prace były prezentowane m. in. w Berlinie, Budapeszcie, Krakowie, Warszawie i Wiedniu. Jako freelancer współpracowała m.in. z: Rebeccą Lazier („There Might Be Others”), Anną Godowską i Sławkiem Krawczyńskim („Bataille i świt nowych dni”), czy Yoshiko Chumą („Dead end – Ponderosa”).

koncepcja, choreografia i wykonanie: Aleksandra Bożek-Muszyńska
muzyka: na żywo Marcin Bożek, collage
reżyseria świateł: Aleksandr Prowaliński
kostium: Aleksandra Bożek-Muszyńska i Anna Czyżykiewicz

koncepcja kuratorska: Edyta Kozak, Anikó Rácz
kierownik produkcji: Krzysztof Kwiatkowski

spektakl powstał w ramach projektu Exchange: Change Time and Dance

twórcy o spektaklu:

„… Drogi widzu,
zamknij oczy,
niech pytanie to wyskoczy
w Twojej głowie,
Daj czas sobie na odpowiedź …”

Punktem wyjścia do pracy nad spektaklem była próba znalezienia odpowiedzi na pytanie: na co przyjdzie jeszcze czas? Poszukiwania ruchowe poprzedziła praca badawcza oraz wywiad przeprowadzony na grupie kobiet z pokolenia 50+ oraz 30+. Inspiracją dla poszukiwań ruchowych, była estetyka kampu, zwłaszcza jego aspekt wizualny i swoista naiwność.

Ogromne podziękowania dla wszystkich kobiet, które zgodziły się wziąć udział w ankiecie oraz dla Anny Czyżykiewicz, Hanny Bylki-Kaneckiej, Jakuba Pałysa, Alexa Bradshawe’a i Anny Bojary.