Lalka. Philippe Genty
Czy sztuka lalkowa zarezerwowana jest wyłącznie dla małych widzów? Nie! Na świecie istnieje mnóstwo grup, które tworzą teatr tej formy dla dorosłych. Jeśli spojrzymy na historię teatru lalkowego, dowiemy się, że sama lalka rozwijała się na równi z aktorem. Dowodem tego są między innymi informacje o teatrze starożytnym, gdzie w czasie religijnych obrzędów aktorzy nakładali na twarze maski bóstw. W średniowieczu na królewskich zamkach królowała opera marionetkowa, a w Azji rozwijał się teatr cieni.
Przez kilka wieków teatr lalek był lekką rozrywką dla dorosłych. Dopiero w XIX wieku zaczęto dopatrywać się edukacyjnych i pedagogicznych możliwości teatru dla dzieci. Ten nurt zaczął się rozwijać. Dziś teatr lalek jest pojęciem rozumianym dużo szerzej. Lalka występuje z aktorem na scenie, aktorzy nakładają maski, ożywiają przedmioty. Grupy lalkowe na całym świecie tworzą wspaniałe widowiska.
Jednym ze współczesnych wizjonerów teatru plastycznego jest francuz Philippe Genty, lalkarski wirtuoz, który łączy na scenie teatr, taniec, śpiew i majestatyczne formy plastyczne.
Wyzwanie na dziś
Macie pewnie wokół siebie mnóstwo niepotrzebnych przedmiotów. Może brudne ciuchy kłębią się gdzieś pod łóżkiem, opakowania po batonach zalegają w kątach, a kolekcja puszek i plastików ozdabia biurko? Zróbcie z nich postać teatralną. Użyjcie taśmy, sznurków, markerów. Tchnijcie w swoją lalkę prawdziwe życie. Pomyślcie, kim mogłaby być. Może Wami samymi?
Jeżeli chcecie podzielić się efektem Waszego działania, udostępnijcie zdjęcia lub nagranie Waszych lalek jako relację na Instagramie z hasztagiem #kwarantannakomplety i oznaczeniem naszego konta.
Zajrzyjcie, jeśli szukacie inspiracji
Fragment spektaklu „Podróżnicy Donikąd” Phillipe’a Genty
Fragment spektaklu „Freakshow. The Best In Town” w wykonaniu CIE. Freaks und Fremde.
Fragment spektaklu „Wizualne wiersze / Poemes Visuals”, w wykonaniu Jordi Bertrán Company
