MELT / taniec

Monodram oparty na pracy z figurą Ofelii z szekspirowskiego „Hamleta”. Słowo przeplata się w naprzemiennej grze z ruchem, gestem, abstrakcyjną formą wizualną.
13 czerwca 2018

Monodram oparty na pracy z figurą Ofelii z szekspirowskiego „Hamleta”. Słowo przeplata się w naprzemiennej grze z ruchem, gestem, abstrakcyjną formą wizualną.

nasz człowiek:

Helena Ganjalyan

Aktorka, tancerka, choreograf, występuje w Teatrze Ochoty w spektaklu „Zatoka Suma”.

Absolwentka Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej im. L. Solskiego w Krakowie (kierunek: aktorstwo, specjalizacja: teatr tańca). Uczestniczka wymiany z Wydziałem Aktorskim University of Nothern Iowa (USA).

Współpracowała m.in. ze światowej sławy reżyserami: Romeo Castelluccim (THE FOUR SEASONS RESTAURANT), Guilherme Botelho (SIDEWAYS RAIN), Sabine Harbeke (MEDEA), a także z Teatrem Wybrzeże, Teatrem im. H. Modrzejewskiej w Legnicy, Teatrem Dada von Bzdulow, Teatrem Capitol we Wrocławiu, Dominiką Knapik, Idanem Cohenem (Izrael), Jerzym Stuhrem, Jackiem Głombem, Kayą Kołodziejczyk, Lechem Raczakiem, kolektywami: Dzikistyl Company oraz paryskim Les Gens d’Uterpan.
Na jej doświadczenie filmowe składa się zarówno praca z uznanymi twórcami takimi jak: Jolanta Dylewska i Andrzej Wajda, Marcin Wrona, Waldemar Krzystek, Youseff Ouarrak jak i młodymi – zdolnymi m.in. Kordian Kądziela, Michał Wawrzecki, Krystian Kamiński. Szerszej widowni dała się poznać jako komisarz Selena Abar w serialu „Miasto Skarbów”. Od 2017 roku jest członkinią pierwszej, stałej obsady kultowego, amerykańskiego programu Saturday Night Live – SNL POLSKA.

Za monodram PRESS TO RESET THE WORLD… w reż. A. Wąsikowskiej nagrodzona Grand Prix na Ogólnopolskim Festiwalu Teatrów Niezależnych, natomiast za MELT – monodram inspirowany postacią szekspirowskiej Ofelii otrzymała wyróżnienie na 20. Festiwalu Szekspirowskim w Gdańsku. Jej solowa choreografia LADY Ł. – UNICUT zdobywała wielokrotnie uznanie na polskich i zagranicznych festiwalach: m.in. II miejsce i Nagroda Publiczności na Solo Dance Contest 2012 w Gdańsku (przewodnicząca Jury – Ann van den Broek), SoloDuo + Friends w Kolonii, SoloDuo w Budapeszcie.

Do jej spektakli autorskich należą ponadto duet z Koriną Kordova „UNE FEMME MASCULINE” – remix twórczości belgijskiej choreografki Ann van Den Broek, solo „PRIVATE MAPS” realizowane w ramach Gdańskiego Festiwalu Tańca (2015 r.) oraz spektakl „april 31” na podstawie zbioru „Rozsypcie moje prochy w Eurodisneylandzie” Rodrigo Garcii (2016 r.).

Zajmuje się także reżyserią ruchu na planach wielu teledysków, sesji zdjęciowych, reklam i spektakli dramatycznych. Jej dorobek artystyczny doceniono m.in. przyznaniem Stypendium Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego, Stypendium Kulturalnego Miasta Gdańska czy Stypendium Marszałka Województwa Śląskiego. Od 2017 roku współzałożycielka i członkini Kolektywu Twórczego b.sides z siedzibą w Warszawie.

www.helenaganjalyan.com

koncepcja, reżyseria, wykonanie: Helena Ganjalyan
muzyka: Yasuhiro Morinaga
premiera: 20. Festiwal Szekspirowski w Gdańsku

nagrody:

Wyróżnienie na 20. Festiwalu Szekspirowskim w Gdańsku za „ inspirujące zmierzenie się z postacią Ofelii i poszukiwanie własnego języka teatralnego” | Jury: Adam Orzechowski, Jadwiga Możdżer, Paweł Aigner

II Nagroda od Carlo Massari – 7. edycja konkursu choreograficznego 3…2…1…TANIEC! “Hipnotyzująca praca, która zbliża nas do odległego świata. Ciało nieustannie poszukujące rozwiązania, które pozwoli mu przetrwać. Głęboka dramaturgia, wspomagana przez silne ciało. Metamorfoza, kontrowersyjny majstersztyk prostej deformacji.” | Jury: Maria Stokłosa, Carlo Massari, Matej Matejka, Agata Moląg.

III Nagroda – 1. edycja Sopockich Konsekwencji Teatralnych – Sopot, Teatr BOTO

twórcy o spektaklu:

Ofelia wytwarza własny język swojej fizyczności, seksualności, próbuje wyjść poza służalcze „tak Ojcze”, w którym wielokrotnie zamyka ją autor. To kobieta, która nieustannie stwarza się między nakazem a zakazem, która zawsze jest wobec/względem. Słowo przeplata się w naprzemiennej grze z ruchem, gestem, abstrakcyjną formą wizualną.

„melt” – z ang. „tonąć”, ale także „stopić”, „topić”, „rozpuszczać”, „zatopić”, „zagłuszać”, „wzruszać” – rozpracowuje finalny motyw Ofelii, szukając jego rozwiązania nie tylko w dosłownym szekspirowskim ujęciu, ale także w rodzaju wejścia w stan nieobecności, nieuwagi, bycia poza swoim ciałem i jego działaniami, bycia obok.

Udostępnij:
Powrót