Pippi wszyscy znamy i kochamy. Na scenie widzowie ujrzą najmłodszą grupę Ogniska, która zabierze ich do świata Pippi. Dowiemy się, jak Pippi poznała swoich najlepszych przyjaciół – Tommiego i Annikę. Spotkamy się z szaloną Pippi na przyjęciu z eleganckimi damami. Zobaczymy, jak Pippi rozprawi się ze złodziejami, którzy będą próbowali odebrać jej torbę złotych monet. A na koniec wybierzemy się z Pippi do cyrku.

Czy dorośli naprawdę żyją według reguł, które sami tworzą? Czy są one przeznaczone wyłącznie dla dzieci? Grupa Ogniki postanowiła to sprawdzić w swoim tegorocznym spektaklu. Wyniki ich badań okazują się zaskakujące i prowadzą do ważnego odkrycia – żadna ze stron nie zna wszystkich odpowiedzi, a porozumienie wymaga czegoś więcej niż słynne „bo tak”. Czego dokładnie? Chodźcie odkryć to wspólnie z nami!

TBA

TO spektakl o różnorodności percepcji, doświadczeń i trudnościach, które napotykamy — indywidualnie i wspólnie.
TO spektakl o głodomorze.
TO spektakl o czasie.
Nasz spektakl powstawał kolektywnie podczas pracy warsztatowej. Wszystkie osoby z grupy są nie tylko osobami grającymi, ale także współtworzącymi i współreżyserującymi całość pokazu.

Spektakl oparty na dramacie „Sierpień w hrabstwie Osage” Tracy Lettsa jest próbą opowiedzenia historii o rodzinie. Po nagłym zniknięciu ojca, trzy córki powracają do rodzinnego domu. Konfrontacja z despotyczną matką uruchamia lawinę wspomnień i wyparć. Kontrapunktem dla tej opowieści są fragmenty „Alicji w Krainie Czarów”, które – odrealnione i pełne dziecięcej logiki – balansują pomiędzy teraz a kiedyś.

Trema zaprasza na spektakl „2/3 (W+F) = 2/3 W + 2/3 F”. Powstał on na podstawie sztuki Moniki Czajkowskiej pt. „Wychowanie fizyczne”. Użyliśmy około 2/3 tekstu oryginalnego. Reszta jest nasza. Zostawiamy także przestrzeń dla widzów.

TBA

Gorące włoskie lato. Cykady, wolny czas i willa pełna uczuć.
W tym miejscu spotykają się bohaterowie przekonani, że doskonale wiedzą, czym jest miłość… albo że nie chcą mieć z nią nic wspólnego. Aniela i Klara składają śluby: żadnych mężczyzn, żadnych romansów, żadnych złamanych serc. Problem w tym, że nie wszyscy w willi złożyli podobną przysięgę…
Czy Klara i Aniela złamią śluby?
Czy Gustaw przestanie być trzpiotem i przechytrzy wszystkich?
Czy romantyczny Albin udowodni, że jego miłość jest prawdziwa?
Czy Radost zdoła poskromić Gustawa, pijąc tylko herbatę?
Czy Pani Dobrójska ma monopol na cytrusy?
Oraz czy Aniela nadmucha kiedyś w pełni tego nieszczęsnego krokodyla?
Ślubujemy odpowiedzieć na te pytania podczas naszej adaptacji jednego z najbardziej rozpoznawalnych tekstów Aleksandra Fredry.

To będzie unikalna okazja do popatrzenia przez ściany…
Filmy takie jak „Dogville”, „Cztery pokoje”, „Grand Budapest Hotel”, dramat Mariusa von Mayenburga „Ogień w głowie”, pewien zapomniany felieton Sławomira Mrożka… i jeszcze wiele innych dzieł filmowych i dramatów oraz własnych historii – stały się dla nas inspiracją i bazą, na której zbudowaliśmy nasz spektakl. Otworzyliśmy własny hotel, by przyjrzeć się różnym sytuacjom i bohaterom a pośród nich dość zagubionemu i samotnemu człowiekowi.

To intertekstualna zabawa oraz próba squeerowania dramatu „Hamlet” – spojrzenia na to, co w tekście jest marginalne i niedopowiedziane, jak np. relacja Hamleta z Horacjem oraz rola i możliwości postaci kobiecych – Ofelii i Gertrudy. Towarzyszyło nam także pytanie o to, kto może stać się Hamletem i na ile ten topos jest paralelny z doświadczeniem każdego młodego człowieka wkraczającego w dorosłość. Świadomość, że początkowo wszystkie postaci były grane przez mężczyzn, pozwoliła nam podejść do płciowości bohaterów w sposób płynny. W naszej pracy sięgnęliśmy do kilku tłumaczeń (m.in. Stanisława Barańczaka i Józefa Paszkowskiego) oraz do tekstów oryginalnych. Niektóre sceny przetłumaczyliśmy samodzielnie i stworzyliśmy własne wersje monologu „Być albo nie być”. W spektaklu wykorzystane są także fragmenty „Hamleta maszyny” H. Müllera, „Śmierci Ofelii” S. Wyspiańskiego oraz „Ostatniego listu do męża” Virginii Woolf.

Kiedy jesteś w wieku 11–12 lat (czyli mniej więcej takim jak my), zaczynasz mieć potrzebę samodzielnego podejmowania decyzji. Nie wiesz jeszcze wielu rzeczy, ale to i owo zaczynasz rozumieć…
O naszych zmaganiach, smutkach i radościach opowiemy w spektaklu powstałym na podstawie sztuki Joanny Kowalskiej „Dziewczyna i morze”.

Co jeśli twoje porażki miałyby własne miejsce, do którego można uciec? Szarówa to dziewczyna, która trafia do tajemniczych Samoklęsk. Spotyka tam tych, którzy utknęli w swoich lękach, presji i niespełnionych oczekiwaniach. Wspólna podróż szybko zamienia się w coś więcej niż próbę ucieczki… Ale czy ktoś wie, gdzie jest wyjście?

Jak się budzisz, to o czym myślisz? Co robisz jako pierwsze? Pewnie sięgasz po telefon. Miło zacząć dzień od przeglądu wiadomości ze świata! Tam ktoś krzyczy, tu ktoś krzyczy — nic nowego. Wstajesz i idziesz napić się kawy. Włączasz telewizję, a tam WYDANIE SPECJALNE WIADOMOŚCI — „typowy wtorek” — myślisz. W końcu włączasz radio. Trochę muzyki z rana jeszcze nikomu nie zaszkodziło, co nie?…!@#;$! ZAMACH. ZAMACH.
„Garnitur Świra” to obraz szumu, dezinformacyjnego wyścigu szczurów, zderzenia z konsumpcjonistyczną naturą mediów. To historia, która krzyczy: „Pomocy!”. Rozwarstwia społeczeństwo, obnaża jego przywary, krytykuje wszystko i wszystkich. Obnaża traumy i prawdziwy obraz otaczającego nas świata. Świata, którym rządzi hałas.

Ten spektakl powstał z naszych marzeń o tym, co byśmy chcieli zagrać. Od początku towarzyszyły nam hasła: kryminał, coś dziwnego, ochrona środowiska oraz – nasza codzienność w teatrze. Różne materiały, wątki zszywaliśmy jedną nicią, próbując zrealizować nasze marzenie. Próby powołania do życia naszego Frankensteina odbywają się ze zmiennym szczęściem, ale napawają nadzieją, że już 31.05 nasz spektakl ożyje na Waszych oczach.

Scenariusz spektaklu autorstwa uczestniczki warsztatów Hanny Filipowskiej powstał we współpracy z grupą „Śmiechy-chichy i dramaty”. Pierwsze pomysły i inspiracje Hani stały się punktem wyjścia do improwizowanych scenek tworzonych podczas zajęć, które z czasem połączyły się w pełną historię sceniczną.
Grupa „Śmiechy-chichy i dramaty”działa już czwarty rok, a od października do zespołu dołączyło aż 10 nowych osób. Spektakl jest więc także efektem integracji, wspólnego odkrywania teatralnych możliwości oraz twórczej pracy młodych aktorów,ich pomysłów, poczucia humoru i spojrzenia na świat dorosłych.
W lekkiej, komediowej formie przedstawienie opowiada o rodzinnych relacjach, odwróconych rolach i sytuacjach, w których dzieci coraz częściej okazują się dojrzalsze od dorosłych. Dynamiczne sceny, absurdalny humor i wyraziste postaci tworzą pełną energii opowieść, która nie tylko bawi, ale też skłania do refleksji.

Rodzina wreszcie wprowadza się do idealnego domu. Ale czy idealnego dla wszystkich? Czy nowe miejsce zamieszkania na pewno jest jej własnością? Czy tylko jej? I jak to się łączy z niewyjaśnionym morderstwem sprzed czterdziestu lat? Przekonajcie się! Zapraszamy na spektakl o nieoczywistych relacjach, nowych i utraconych szansach, a także o niespodziewanej przyjaźni.

TBA